Yürüyüş benim için spor yapmaktan daha çok, yaşamla ilişkimi güçlendiren bir eylemdir. Yürürken, çevremi dikkatle gözler, yolun kıyısındaki ağaçlara, çiçeklere bir tanıdığıma bakar gibi bakarım. Bahçemizdeki turunç ağacı, çitlerimizi sarmalayan hanımeli,  sokağımızın en güzel evi olan küçük köşkün bahçesindeki –adını bilmediğim-kırmızı renkli bodur bitki, köşedeki evin duvarlarını sarmalamış sarılı-morlu çiçekler ve pembe boyalı evin bahçesindeki şeftali ağacı benimdir sanki.